Vincenzo Cerami

Βιντσέντζο Τσεράμι (Ρώμη, Ιταλία, 2 Νοεμβρίου 1940 – 17 Ιουλίου 2013)

Είχε την τύχη να φοιτήσει στο Γυμνάσιο όπου δίδασκε ο Πιερ Πάολο Παζολίνι, στο Τσαμπίνο. Εκείνος του μετέδωσε την αγάπη για τη λογοτεχνία και την ποίηση —τις οποίες υπηρέτησε σε όλη του τη ζωή, αφήνοντας πίσω του σημαντική παρακαταθήκη για τον σύγχρονο ιταλικό πολιτισμό.

Μετά το σχολείο, παράλληλα με τις σπουδές Φυσικής που παρακολούθησε, μαθήτευσε πλάι στον Παζολίνι, ως βοηθός σκηνοθέτη σε σημαντικές ταινίες του μεγάλου Ιταλού σκηνοθέτη —μεταξύ άλλων, καθώς ήταν και ηθοποιός, συγγραφέας, σεναριογράφος και ποιητής—  όπως το Μεγάλα Πουλιά Μικρά Πουλάκια, της τελευταίας ταινίας που πρωταγωνίστησε ο Τοτό. Το 1967 ξεκίνησε να γράφει σενάρια για ταινίες, δουλεύοντας σε παραγωγές μέχρι και στις ΗΠΑ και στην Ιαπωνία, ενώ το 1975 επιμελείται τη μεταφορά του μυθιστορήματος του Πάολο Βολπόνι Sipario ducale στο θέατρο.

Η επόμενη χρονιά θα ήταν ορόσημο στην πορεία του, αφού το 1976 κυκλοφόρησε χάρη στον Ίταλο Καλβίνο το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο Ο Ανθρωπάκος, με την ομώνυμη κινηματογραφική ταινία να ακολουθεί έναν χρόνο αργότερα, σε σκηνοθεσία Μάριο Μονιτσέλι και πρωταγωνιστή τον Αλμπέρντο Σόρντι. Ακολούθησαν πολλά ακόμη, καθώς και συλλογές διηγημάτων, ποιημάτων, μεταφράσεις λογοτεχνικών και ποιητικών έργων. Πολλά από αυτά κυκλοφόρησαν από τον εκδοτικό οίκο Giulio Einaudi Editore, από το Consigli a un giovane scrittore (Συμβουλές σε έναν νέο συγγραφέα) μέχρι το Φαντάσματα (στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Τραυλός).

Ο κινηματογράφος ήταν αναμφίβολα το πεδίο στο οποίο έλαμψε περισσότερο. Συνεργάστηκε με σκηνοθέτες όπως ο Σέρτζιο Τσίτι, ο Μάρκο Μπελόκιο, ο Τζουζέπε Μπερτολούτσι και ο Τζάνι Αμέλιο. Ήταν η συνεργασία με τον Ρομπέρτο Μπενίνι, όμως, που θα άφηνε ανεξίτηλο σημάδι στην ιστορία του ιταλικού —αλλά και του παγκόσμιου— κινηματογράφου. Με αφετηρία τον Διαβολάκο το 1988, ο Τσεράμι θα υπογράψει τα περισσότερα σενάρια του μεγάλου Ιταλού ηθοποιού, σκηνοθέτη και σεναριογράφου: Τζόνι Στεκίνο, Ο Οδοντογλυφίδας, Το τέρας, Η Ζωή Είναι Ωραία, Πινόκιο, Ο Τίγρης και το Χιόνι.

Η Ζωή Είναι Ωραία του 1997, μία από τις πιο συγκλονιστικές ταινίες με πρωταγωνιστή τον Μπενίνι, ήταν υποψήφια για επτά Όσκαρ, μεταξύ των οποίων κι αυτό του Καλύτερου Σεναρίου, κερδίζοντας τελικά τρία εξ αυτών. Φυσικά, δεν ήταν η μοναδική φορά που ο Τσεράμι θα λάμβανε διακρίσεις για το έργο του, με κορυφαίες αυτήν του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας και την απονομή του χρυσού μεταλλίου για την προσφορά στον πολιτισμό και την τέχνη από τον Πρόεδρο της Ιταλικής Δημοκρατίας το 2005.

Ο Τσεράμι υπήρξε μία πολυσχιδής προσωπικότητα, ένας άνθρωπος με περιέργεια και τη διάθεση να δοκιμάζει διαρκώς νέες προκλήσεις. Εκτός από το σινεμά, το θέατρο, την ποίηση και τη λογοτεχνία, έγραψε στίχους, σενάρια για τηλεοπτικές σειρές και κινούμενα σχέδια, δημοσιογραφικά και ακαδημαϊκά κείμενα. Τα τελευταία χρόνια της ζωής δίδασκε ως καθηγητής, ενώ ενεπλάκη ενεργά στα κοινά αναλαμβάνοντας το χαρτοφυλάκιο του πολιτισμού στο Δημοκρατικό Κόμμα επί προεδρίας Βελτρόνι.

Στα κόμικς, έχοντας πάρει το βάπτισμα του πυρός με τον Όλυμπο Α.Ε. και τη συνέχειά του, Όλυμπος Α.Ε. – Χοντρό Κυνήγι (στα ελληνικά από τις εκδόσεις μας), το 2007 συνεργάστηκε με τον Μίλο Μανάρα για το άλμπουμ Τα Μάτια της Πανδώρας που πρωτοκυκλοφόρησε στη Γαλλία από τις εκδόσεις Les Humanoïdes Associés (στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Victeam). «Ανακάλυψα αργά τα κόμικς, αλλά ήταν μια πραγματική έκλαμψη. Όταν συνάντησα τον Παζολίνι, εκείνος μου έμαθε να αγαπώ τα βιβλία, τα οποία νωρίτερα δεν ήξερα καν τι ήταν. Κι από τότε για μένα υπήρχαν μόνο τα βιβλία. Αργότερα, χρειάστηκε να δουλέψω σε ένα πρότζεκτ με τον Μίλο Μανάρα, για μια ταινία που θα γυριστεί στη Γαλλία. Η αποκάλυψη ήταν η ικανότητα να αφήνεις εντελώς ελεύθερη τη φαντασία», δήλωνε ο Τσεράμι σε συνέντευξή του στο ένθετο Il Venerdì της εφημερίδας La Repubblica (10/11/2000).

 «Όταν δουλεύεις στον κινηματογράφο, μαθαίνεις σύντομα να σκέφτεσαι μόνο ό,τι μπορεί να υλοποιηθεί, και εννοώ ότι μαθαίνεις σύντομα να σέβεσαι τα όρια των μίζερων προϋπολογισμών των ιταλικών ταινιών. Σκηνές με πολύ κόσμο, μεγάλες εκρήξεις, αλλαγές περιβάλλοντος, σκηνικά σε διάφορα μέρη του κόσμου είναι εμπόδια που συχνά είναι αξεπέραστα. Όταν φτάνεις στα κόμικς ανακαλύπτεις ξανά τη φαντασία. Όλα είναι δυνατά. Φτάνοντας σε αυτό το σημείο, όμως, συνειδητοποίησα ότι η φαντασία μου δεν ήταν πια συνηθισμένη να κινείται χωρίς όρια. Έπρεπε να την ελευθερώσω εκ νέου», καταλήγει.

 

Από τις εκδόσεις μας κυκλοφορούν:

Προϊόντα

Σύνδεση

Megamenu